آیا لقب پدر انیمیشن ایران بودن آن قدر مهم است که به اصلی ترین برنامه شورای فرهنگ عمومی کشور که بیش از ۸۴ دستگاه های اجرایی را درگیر.....
20 بازدید
تاریخ ارائه : 6/15/2014 12:00:00 PM
موضوع: علوم تربیتی

به گزارش بولتن نیوز، جرس در ادامه گزارش خود نوشته است، مراسم بزرگداشت نورالدین زرین کلک و خداحافظی انیماتور‌های ایران با نورالدین زرین‌کلک توسط آسیفا (انجمن انیمیشن ایران) در خانه سینما (26 اردیبهشت) برگزار شد.

در این مراسم محمد سریر(موسیقی‌دان و عضو هیات امنای خانه هنرمندان) گفت: امروز ما بیشتر از آنکه برای رفتن نورالدین زرین‌کلک ناراحت باشیم باید برای فرهنگ خودمان ناراحت باشیم که هنوز نتوانستیم شرایطی بوجود بیاوریم که تلاش‌های افرادی همچون نورالدین زرین‌کلک تداوم و ادامه داشته باشد. متاسفانه ما همیشه به ساختن و بعد خراب کردن عادت کرده‌ایم.

احمد عربانی(انیماتور) هم با اشاره به رفتن افرادی همچون نورالدین زرین‌کلک از کشور گفت: باید پیش خود بیاندیشیم که رفتن چنین آدم‌هایی چقدر سخت است و چقد رباید در کشور وقت گذاشته شود و سرمایه گذاری شود تا فردی مانند نورالدین زرین‌کلک به وجود بیایند و زمانی که می‌خواهیم از وی بهره ببریم از اینجا برود.

فرشته طائر‌پور(تهیه‌کننده سینما) نیز گفت: نورالدین زرین‌کلک گوهر و جوهری است که کمتر کسی می‌تواند در تاریخ ایران کشف کند زیرا ایشان در واقعیت‌ها، حقیقت‌ها مسائلی را می‌بیند که دیگران نمی‌بینند و زبان انیمیشن جهان در دست ایشان است.

نورالدین زرین‌کلک قرار است در روزهای آینده کشور را برای همیشه به مقصد کالیفرینا ترک کند و گفته های فوق در حالی است که سابقه زرین کلک که پیش از این به دختر چادری توهین کرده بود و دو ماه پیش از این هم اراجیفی علیه نظام گفته بود بر همگان روشن و واضح است.

هتک حرمت دختر محجبه در دانشگاه تهران! سه شنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۶

نورالدین زرین کلک یکی از اساتید حق التدریس دانشکده هنر دانشگاه تهران در کلاس درس خود از دانشجویان خواست که تصویر یک فرشته را نقاشی کنند. یکی از دانشجویان فرشته ای را به تصویر می کشد که مو برسر نداشت.

استاد مذکور به دانشجو میگوید چرا این فرشته مو ندارد؟ در این میان دانشجوی دیگر این کلاس خطاب به استاد می گوید احتمالا نمیخواسته تا موهای این فرشته مشخص شود. استاد مذکور به او که یک دانشجوی محجبه است، می گوید” تو که کچل هستی و خود را پوشانده ای چرا حرف می زنی؟ در این حین استاد دست خود را به زیر روسری این دختر محجبه برده و موهایش را از زیر روسری بیرون میکشد و به دانشجویان میگوید:” نه ، این کچل نیست و مو دارد”.

در این حین دانشجویان دیگر با قهقهه این دختر محجبه را مورد تمسخر قرار می دهند. دختر محجبه که این اتفاق او را شوکه کرده بود، تا چند ساعت حالت طبیعی نداشت. تعرض این استاد دانشگاه به دانشجوی مذکور باعث خشم گسترده دانشجویان متعهد دانشگاه ها شده و در مقابل دانشگاه تهران تجمع کردند.

بیش از ۱۰۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاههای تهران با تجمع در مقابل سر در اصلی دانشگاه تهران، خواستار برخورد قضایی و اشد مجازات در مقابل این حرکت غیراخلاقی شدند.

در این تجمع که با اقامه نماز جماعت ظهر و عصر همراه بود، نمایندگان دانشجویان با محکوم کردن این اتفاق، بر تصفیه دانشگاهها از افراد هنجارشکن تأکید کردند. بسیج دانشجویی دانشگاه تهران و علوم پزشکی دانشگاه تهران نیز در بیانیه ای با اشاره به سخنان حضرت امیر (ع)، پس از ربودن خلخال از پای زن یهودی، بر مقابله جدی و خشکاندن ریشه های اباحه گری در دانشگاهها تأکید کرد.

دانشجویان در این تجمع با سردادن شعارهایی نظیر "انقلاب فرهنگی، تکرار باید گردد”، "دانشگاه اسلامی، جای منافقین نیست” و "مرگ بر منافق”، حوادث اخیر را محکوم و بر هوشیاری در مقابل توطئه ی آشوبگرانه دشمن در دانشگاهها تأکید کردند.

متولیان فرهنگ مقصرند

پس از این ماجرا از نورالدین زرین کلک، در اختتامیه جشنوراه فیلم ۱۰۰ ، توسط آزاده نامداری به عنوان مدرس دانشگاه نام برده شد . زرین کلک نیز در برابر تریبون قرار گرفت و گفت:” اینجا من را به عنوان استاد دانشگاه نام بردند ، بله من استاد دانشگاه تهران بودم، اما اخراج شدم” این اظهارات زرین کلک با تشویق تعداد زیادی از تماشاچیان همراه شد و وی که خود را در جمع حامیان می دید در ادامه خطاب به حضار گفت: استاد واقعی شما هستید و دانشگاه من همین جاست .

آزاده نامداری در واکنش به این اظهارات گفت: استاد زرین کلک برای ما همیشه استاد هستند.

این اتفاقی بود که در ۵ اسفند ماه 1390 و زمانی که همه سرگرم منازعات انتخاباتی اند روی داد . جشنواره ای که با شعار اخلاق آغاز به کار کرد و با حمایت سازمان صدا وسیما و حوزه هنری و بعضی متولیان امر فرهنگ و هنر ایران زمین شکل گرفت.

در این اختتامیه حضور آقایان حسینی وزیر ارشاد و آقای حجه الاسلام خاموشی ریاست حوزه هنری جلب توجه می نمود.جالب اینکه این مراسم به طور زنده از شبکه آی فیلم پخش می شد.

اما چرا از بین این همه چهره ماندگار در حوزه فرهنگ و هنر کشور باید استادی حاشیه دار جهت اعطای هدایا به روی سن بیاید . آیا تنها دلیل این نیست که او پدر انیمیشن ایران است .

آیا پدر انیمیشن ایران بودن این قدر ارزشمند است که بخواهیم چشممان را بر روی بی اعتقاد بودن وی به مبانی دینی ببندیم ؟ که به خاطر هتک حرمت به دانشجوی دخترش و بی احترامی به حجاب وی و توهین به چادرش او را بستاییم؟

که نبینیم حرمت پوشش زن مسلمان ایرانی را که به تاسی از فاطمه زهرا (س) خود را بدان آراسته است ؟

آیا لقب پدر انیمیشن ایران بودن آن قدر مهم است که به اصلی ترین برنامه شورای فرهنگ عمومی کشور که بیش از ۸۴ دستگاه های اجرایی را درگیر طرح ترویج عفاع و حجاب کرده است ترجیحش دهیم ؟

این تناقض ،‌این پارادوکسیکال و این همه نبودن متد لو‍ژی منطقی در برنامه ریزی ها …….، کاش این همه افتخار یک جا تقدیم دبیر جشنواره فیلم ۱۰۰ نمی شد . که البته خود کرده را تدبیر نیست .

جرم استاد زرین کلک آن چنان روشن تر از خورشید است که بر هیچ صاحب خردی پوشیده نیست پس چگونه فردی با این سابقه به راحتی به این جشنوراه دعوت می شد ؟ دعوت می شود و کار به همین جا ختم نمی شود .او به عنوان اعطا کننده هدیه به جایگاه می آید و باز هم کار به همین جا ختم نمی شود .مجری برنامه ،‌آزاده نامداری احتمالا مقادیری از تسلط در اجرا را داشته است که وی را ارجح از سایر هم قطارانش نموده و به عنوان مجری برنامه انتخاب شده ، با افتخار بیان می کند که استاد زرین کلک استاد ما خواهد ماند و همانی که دیدید.

بد نیست بدانید این مجری به ظاهر چادری صدا و سیما از کسی برای اعطای جوایز دعوت نمود و او را استاد قلمداد کرد که دوسال پیش از این جشنواره به علت کشیدن موهای دختر دانشجویی از زیر چادر در کلاس درس و در برابر دیدگان سایر دانشجویان پسر و اهانت به حجاب وی از دانشگاه اخراج گردیده است .

رفتن و نرفتن زرین کلک اهمیتی ندارد

چنان که به راحتی می توان تشخیص داد رفتن نورالدین زرین کلک استاد اخراجی دانشگاه تهران که به یک دختر چادری توهین کرده بود و پس از آن هم سخنانی علیه نظام گفته بود نه اهمیتی دارد و نه برای جامعه فرهنگی ایران دارای ارزش است. از این رو برگزاری مراسم هایی برای بزرگداشت فردی که به فرهنگ اسلامی ایران توهین کرده و هم اکنون نیز می خواهد کشور را ترک کند به هیچ وجه شایسته نیست و رفتن یا نرفتن او تاثیری در پیشبرد و تعالی فرهنگی ایران ندارد.