محسن شهید گنجی در بهشت
40 بازدید
تاریخ ارائه : 3/6/2014 1:42:00 PM
موضوع: تاریخ و سیره

حضرت زهرا علیهاالسّلام فرمودند:

... و رَکَلَ الْبابَ بِرِجْلِهِ فَرَدُّهُ عَلَیَّ وَ أنَا حامِلٌ ... و جاءَنِی الْمَخاضُ فَأسْقَطْتُ مُحْسِنًا قَتیلًا بِغَیْرِ جُرْمٍ ...

او با لگد بر درب خانه زد؛ من باردار بودم... درد زایمان مرا به خود پیچید؛ جنین خود را سقط نمودم و محسن بی­ گناهم کشته شد.

(حسین بن حمدان خصیبی: الهدایة الکبری، ص۱۷۸-۱۷۹



پیامبر صلّی الله علیه و آله فرمود:

یَا عَلیُّ إنَّ لَکَ کَنْزًا فِی الْجَنَّةِ وَ أنْتَ ذُو قَرْنَیهَا

ای علی! تو را گنجی در بهشت است که مالک همه­ی آن باشی

( معانی الأخبار، ص۲۰۶؛ بحارالانوار، ج۳۹، ص۴۲)

شیخ صدوق -رضوان الله تعالی علیه- درباره ی این روایت می­ نویسد:

     وَ قَدْ سَمِعْتُ بَعْضَ الْمَشایِخِ یَذْکُرُ أنَّ هذَا الْکَنزُ هُوَ وَلَدُهُ الْمُحسِنُ عَلَیْهِ السَّلامُ وَ هُوَ السِّقْطُ الَّذی ألْقَتْهُ فاطِمَةُ عَلَیْهَاالسَّلامُ لَمّا ضَغَطَتْ بَیْنَ الْبابَیْنِ

از برخی بزرگان شنیدم که بر این باورند؛ منظور از این گنج فرزند آن حضرت، محسن است؛ هنگامی که مادرش زهرا علیها­السّلام را بین در و دیوار فشردند، او را سقط کرد.

(معانی الأخبار، ص۲۰۶)

ابابصیر از امام صادق از پدر گرامی­ اش از جدّ بزرگوارش علیهم­ السّلام از امیرمؤمنان علیه ­السّلام نقل می کنند که فرمود:

     سَمُّوا أوْلادَکُمْ قَبْلَ أنْ یُولَدُوا ، فَإنْ لَمْ تَدْرُوا أذْکَرٌ أمْ أنْثَى فَسَمُّوهُمْ بِالأسمَاءِ الَّتی تَکُونُ لِلذَّکَرِ وَ الأُنثَى ، فَإن أسْقَاطَکُم إذَا لَقُوکُم فَی القیامَةِ وَ لَمْ تُسَمُّوهُم یَقُولُ السِّقْطُ لِأبیهِ: أ لاسَمَّیتَنی وَ قَدْ سَمَّى رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ مُحْسِنًا قَبْلَ أنْ یُولَد.

برای فرزندان خود پیش از ولادت نامی برگزینید... اگر از شما فرزندی سقط گردید و نامی برای او ننهاده باشید، روز قیامت بر شما اعتراض کرده و می گوید: پدر! چرا برای من نامی نگذاشتی؟ با این که پیامبر خدا صلّی الله علیه و آله نام محسن را قبل از ولادتش انتخاب نمود.

(کلینی: کافی، ج۶، ص۱۸؛ حرّ عاملی: علل الشرایع، ص۴۶۴؛ شیخ صدوق: خصال، ص۶۳۴؛ مجلسی: بحار الانوار، ج۴۳، ص۱۹۵)

همچنین امیر مؤمنان علیه ­السّلام پس از سقط شدن حضرت محسن فرمود:

یا فِضَّةُ لَقَدْ عَرَّفَهُ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ و عَرَّفَنِی و عَرَّفَ فاطِمَةَ وَ عَرَّفَ الْحَسَنَ وَ عَرَّفَ الْحُسَینَ الْیَومَ بِهذَا الْفِعلِ و نَحْنُ فی نُورِ الأظِلَّةِ أنْوارٌ عَنْ یَمینِ الْعَرْشِ

ای فضّه! در عالم أظلّه – که در چهره ی نور، طرف راست عرش بودیم – پیامبر رخداد امروز را به او (محسن) و من و فاطمه و حسن و حسین – خبر داد.

(حسین بن حمدان خصیبی: الهدایة الکبری، ص۴۰۸)

امام مجتبی علیه­ السّلام در إحتجاجی با معاویه بن أبوسفیان، مروان بن حکم، مغیره بن شعبه، ولید بن عقبه و عتبه بن أبوسفیان؛ فرمود:

و أمَّا أنْتَ یا مُغَیْرَةِ بْنَ شُعبَةٍ! ... أنْتَ ضَرَبْتَ فاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللهِ -صَلَّى اللهُ عَلَیهِ و آلِهِ- حَتَّى أدْمَیتَها و ألْقَتْ ما فی بَطْنِهَا...

اما تو ای مغیره پسر شعبه! ... تو آن هستی که فاطمه دختر پیامبر صلّی الله علیه و آله را چنان زدی که خون از بدن مبارکش جاری شد و جنین خود را سقط نمود...

( احتجاج، ج۱، ص۴۱۳، چاپ دارُالنُّعمان للطّباعة والنّشر نجف أشرف؛ بحارالأنوار، ج۴۳، ص۱۹۷ و ج۴۴، ص۸۳)

امام باقر از امام سجّاد علیهماالسّلام از محمّد فرزند عمّار یاسر از پدرش عمّار حکایت کرده ­اند:

و حَمِلَتْ بِمُحْسِنٍ ، فَلَمّا قُبِضَ رَسُولُ اللهِ - صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ – وَ جَرَى ما جَرَى فی یَوْمِ دُخُولِ الْقَومِ عَلَیْها دارَها وَ إخْراجِ ابْنِ عَمِّها أمیرِ الْمُؤمِنینَ - عَلَیْهِ السَّلامُ – وَ ما لَحِقَها مِنَ الرَّجُلِ أسْقَطَتْ بِهِ وَلَدًا تَمامًا، و کانَ ذلِکَ أصْلُ مَرَضِها و وَفاتِهَا.

زهرا علیهاالسّلام محسن را حامل بود؛ پس از رحلت پیامبر صلّی الله علیه و آله که آن رویدادها برای اهل بیت رخ داد و به خانه­ ی فاطمه علیهاالسّلام هجوم آوردند و علی علیه­السّلام را با عدّه­ای که به ایشان ملحق شده بودند، بیرون کشیدند، رفتار آن شخص باعث شد تا جنینی که فاطمه علیهاالسّلام داشت و به کمال رسیده بود، سقط شود و همین موجب مریضی و شهادت زهرا علیهاالسّلام شد.

(دلائل الإمامة، ص۲۶-۲۷(چاپ جدید، ص۱۰۴)؛ نوادر المعجزات، ص۹۷-۹۸؛ مدینة المعاجز، ج۱، ص۳۶۹؛ عوالم، ج۱۱، ص۵۰۴)

روایات متعددی از امام صادق علیه ­السّلام در مورد وجود حضرت محسن و سقط شدن این دردانه­ ی فاطمه علیهماالسّلام، به ما رسیده است، از آن جمله روایت طولانی و عمیقی که امام صادق علیه ­السّلام، در آن به بیان نوع ظهور امام زمان علیه­ السّلام می­پردازند، تا آنجا که ماجرای انتقام از قاتلین حضرت محسن علیه ­السّلام را بیان می دارند؛ که ما در اینجا به جهت اختصار و علاوه بر آن دردناکی و جانکاهی بیانات امام صادق علیه­السّلام، تنها به ذکر قسمت هایی از آن و اسانید این روایت می پردازیم:

     ... وَ إِشْعَالَ النَّارِ عَلَى بَابِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِمُ­السَّلامُ لِإِحْرَاقِهِمْ بِهَا وَ ضَرْبَ یَدِ الصِّدِّیقَةِ الْکُبْرَى فَاطِمَةَ بِالسَّوْطِ وَ رَفْسَ بَطْنِهَا وَ إِسْقَاطَهَا مُحَسِّنا...

...و آتش روشن کردن بر در خانه امیرالمؤمنین و فاطمه و حسن و حسین (بر آنان درود باد)، به نیّت آتش زدن آنها به وسیله آن و بر دست فاطمه با تازیانه زدن و زخمی کردن پهلوی او و باعث سقط کردن او محسن را. 

(الهدایة الکبری، ص۴۰۱-۴۰۷؛ کتاب العتیق، تلعکبری – قرن پنجم – از او در مصادر دیگر، نواهب الدّهور، ج۳، ص۹۶-۲۹۵؛ بحارالأنوار، ج۵۳، ص۱۳-۲۴؛ هم چنین مراجعه شود به: مختصر بصائر الدّرجات، ص۱۷۹-۱۹۲؛ کتاب الرجعة، استرآبادی، ص۱۰۰-۱۳۴؛ حلیة الأبرار، ج۲، ص۶۵۲-۶۷۶، چاپ علمیه)


http://safdari.net