ارتباط با خداوند را به عنوان مهمترین مهارت زندگی هرگز فراموش نکنید.ارتباط خالصانه ی شما با خدا، ارتباط شما را با مردم بهتر و بیشتر می کند
108 بازدید
تاریخ ارائه : 2/12/2013 1:26:00 PM
موضوع: اخلاق و عرفان

 

مهارت ارتباط مؤثر
پاسخ شما به این سؤال ها چیست؟ ارتباط یعنی چه؟ چرا مانیاز به ارتباط داریم؟ یک ارتباط خوب باید چه ویژگی هایی داشته باشد؟ شاید شما بگویید: ارتباط یعنی با کسی حرف زدن، به کسی چیزی دادن، به حرف کسی گوش کردن، و یا ارتباط یعنی انتقال یک پیام. و ما چون می خواهیم زنده بمانیم باید ارتباط داشته باشیم و یک ارتباط، زمانی خوب و مؤثر است که احترام یکدیگر را داشته باشیم، برای رسیدن به آن چه که می خواهیم، به کسی بی احترامی نکنیم و...همه ی این ها درست است، اما بگذارید مکی علمی تر با هم صحبت کنیم:
ارتباط یعنی: فرستادن یک پیام درست، شفاف و روشن به طرف مقابل مان تا او نیز به خوبی آن را بفهمد و درک کند و پاسخ آن را به همان روشنی بدهد و اگر نتوانیم مفهوم یک پیام را به درستی بفهمیم، دچار (( سؤء تفاهم)) یا برداشت های بد از پیام، خواهیم شد که بسیار هم خطرناک است. البته می دانید که امروزه کسی موفق تر است که روابط عمومی بهتری داشته باشد، یعنی بهتر بتواند با بقیه ارتباط برقرار نماید. در قرآن کریم هم سفارش شده است که:
 (( قولوا لِلناسِ حسناً )) (( با مردم به خوبی سخن بگویید)) ( بقره ـ 83)
در یک ارتباط موفق بهتر است:
١ـ جمله ها و عبارت ها، کوتاه انتخاب شوند.
٢ـ جمله ها و عبارت ها، شفاف و روشن و حتی با مثال همراه باشند.
٣ـ صحبت ها جویده و خیلی آرام و یا توی دماغی نباشند.
٤ـ هنگام صحبت کردن تن و آهنگ صدا تغییر کرده، از حرکت های دست و صورت استفاده شود.(( ارتبط غیر کلامی یا زبان تن)) 

 

پس متوجه شدیم که ارتباط، یک جاده ی دو طرفه است، یعنی: یک پیام روشن و واضح باید داده شود و یک پیام روشن و واضح هم گرفته شود.
 

 

در یک ارتباط موفق، بهتر است زمانی که کسی با ما حرف میزند:
* روبروی او بنشینیم: به چشم های او نگاه کنیم و به خوبی حرف هایش را گوش کنیم و به قول بابا افضل کاشانی (( تو را دو گوش داده اند و یک دهان، تا دو بشنوی و یک بگویی))
البته باید مواظب باشیم که نگاه ما خیلی مستقیم و خیره کننده نباشد که باعث شود ارتباط قطع گردد. 
* حرف کسی را قطع نکنیم و بگذاریم صحبت هایش تمام شود. پس بهتر است صبر و حوصله داشته باشیم.
* از موانع ارتباطی استفاده نکنیم: یعنی نصیحت نکرده، دلداری ندهیم، زود قضاوت نکنیم، و حرف هایش را به مسخره نگیریم. به خصوص وقتی طرف مقابل ما عصبانی است، می ترسد، گریه می کند، اضطراب دارد و یا نگران است.البته این موضوع به این معنی نیست که هیچ وقت نباید نصیحت کرد یا تذکر داد،بلکه اگر بدانیم چه موقع، کجا و چگونه نصیحت کنیم یا تذکر بدهیم، خیلی مطلوب خواهد بود.
* گوش دادن فعال داشته باشیم.یعنی با تکان دادن سر و گفتن عبارت هایی مثل آها، هوم، بله... نشان دهیم که کاملاً داریم به او گوش می دهیم. بد نیست بدانیم که بین شنیدن، گوش کردن فعال تفاوت وجود دارد. در شنیدن ، دقت و توجه وجود ندارد و فقط صحبت و حرف ها شنیده می شوند.مثلا ً زمانی که دوست شما صحبت می کند و شما با تلفن همراه خودتان مشغول بوده، به او نگاه نمی کنید و در اصل فقط حرف های او را می شنوید، بدون اینکه سری تکان دهید و یا سؤالی بپرسید، به این رفتار شنیدن می گویند. ولی اگر رو به رو و یا کنار او بنشینید و دقیق به حرف های او گوش دهید و با سؤال کردن و تکان دادن سر نشان دهید که حواستان کاملا ً با اوست، آنگاه شما گوش دادن فعال دارید.
* سؤال کنیم: یعنی اگر مطلبی را به خوبی متوجه نشدیم، بپرسیم یا بخواهیم تا دوباره آن را توضیح دهند.
* در آخر، حرف هایش را خلاصه کنیم. یعنی به او بگوییم (( من این گونه فهمیدم که ...)) یا (( پس منظور شما این است که ...))
*ـ متوجه تیپ های ارتباطی (( چگونه صحبت کردن افراد )) باشیم. اگر فرد مقابل ما خیلی سریع صحبت می کند (( تیپ بصری)) ما هم باید سعی کنیم سریع تر صحبت کنیم یا بصری شویم و اگر خیلی آرام صحبت می کند (( تیپ ارتباط سمعی )) ما هم باید با او هماهنگ باشیم. لازم به توضیح است، افراد تیپ ارتباطی بصری علاوه بر اینکه سریع صحبت می کنند، به دیده ها خیلی توجه دارند. در نتیجه اگر برای آن ها کادو یا هدیه ای تهیه کنید، بسیار خوشحال خواهند شد و افراد تیپ ارتباطی سمعی علاوه بر اینکه آرام صحبت می کنند، به شنیده ها خیای توجه دارند و در نتیجه اگر به آن ها بگویید که دوست شان دارید یا از کارشان تعریف کنید، بسیار خوشحال خواهند شد. افراد تیپ ارتباطی لمسی، با احساس و به اصطلاح رومانتیک هستند، زیاد آه می کشند، موقع دست دادن، دست ها را فشار می دهند و بیشتر وقت ها دوست دارند بغل شوند.پس اگر با یک فرد تیپ لمسی دست می دهید، مقداری دستش را بفشارید و سریع دستتان را رها نکنید.
در یک ارتباط موفق بهتر است:
* به زمان و مکان و شرایط هم توجه داشته باشیم. مثلاً آیا الان زمان مناسبی برای گفتن یک موضوع هست؟
آیا اینجا، جای خوبی برای بیان کردن این مسایل هست؟ پس با این ضرب المثل موافقید که (( هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد))
در یک ارتباط موفق بهتر است:
ـ وقتی کسی با ما صحبت می کند و نگران و ناراحت است، فقط و فقط به حرف هایش گوش کنیم. از مانع های ارتباطی استفاده نکنیم، یعنی حرفش را قطع نکنیم. به او دل داری ندهیم، او را نصیحت نکنیم و راه حل به او نشان ندهیم.بلکه به جای همه اینها او را (( پذیرش )) کنیم، یعنی احساس او را درک کنیم و به اصطلاح با (( همدلی )) نماییم. اگر چه مهارت همدلی باید به صورت جداگانه مطرح شود، اما به نظر آمد، بیان آن در اینجا مناسب باشد.همانگونه که اشاره شد، همدلی به معنی توانایی درک و فهم احساسات دیگران است. به طوری که فرد بتواند خودش را جای فرد دیگری قرار دهد و از نگاه او به موضوع نگاه کند. پس همدلی باعث ارتباط بهتر با دیگران می شود و با انجام همدلی، روابط والدین با هم ، رابطه ی والدین با هم، رابطه ی والدین با فرزندان وهمچنین روابط دوستان صمیمی تر و بهتر می شود. از طرفی پذیرش کردن به معنی تأیید ( پذیرفتن) کارهای درست یا نادرست طرف مقابل نیست، بلکه فقط به معنی پذیرفتن احساس او می باشد و این کار به او آرامش زیادی خواهد داد.
نکته هایی که در یک ارتباط مؤثر، بیشتر استفاده می شود:
ـ ارتباط با خداوند را به عنوان مهمترین مهارت زندگی هرگز فراموش نکنید.ارتباط خالصانه ی شما با خدا، ارتباط شما را با مردم بهتر و بیشتر می کند.
ـ ارتباط با خود را نیز فراموش نکنید. (( خود را بررسی کنید، نقد کنید، محاسبه کنید و به خوبی هایتان بنازید و افتخار کنید.))
ـ اگر می خواهید در دیگران نفوذ کنید، از آنچه مورد علاقه ی آنهاست سؤال کنید و از خودتان هم در حد معمول اطلاعات بدهید.
ـ گاهی به جای بیان فکر، احساستان را بگویید. بیان فکر: فکر می کنم جلسه ی خوبی بود. بیان احساس: من از جلسه ی امروز احساس خوبی دارم.
ـ از گذشته ی فرد برای کوچک کردن یا مسخره کردن او استفاده نکنید.
ـ حتماً در ارتباط، از زبان تن مثل حرکات دست ها و صورت ... و همچنین تغییر تن (( آهنگ)) صدا استفاده کنید.
ـ همیشه سعی کنید مرتب و تمیز بوده، بهداشت فردی را رعایت کنید.
ـ وقتی سلام می کنید، حتما ً لبخندی نیز بر لب داشته باشید.
ـ در حد معمول از شخص مقابل، تعریف و تمجید کنید، مثلاً بگویید چه لباس قشنگی پوشیده اید؟
ـ به افرادی که خیلی حرف می زنند و وقت شما را زیاد می گیرند، محترمانه بگویید کار دارید و نمی توانید به حرف آنها گوش دهید.(( رفتار جرئت مندانه داشته باشید.))
ـ برای ارتباط با کودکان حتماً بنشینید تا روبروی آنها قرار گیرید و سپس با بیانی ساده و روان با آنها صحبت کنید.
(( چون که با کودک سر و کارت فتاد
پس زبان کودکی باید گشاد))
منبع:
از مجموعه کتاب های شهروند مقتدر